πειθάνωρ
πειθάνωρ, obeying men, obedient
πειθ-άνωρ [ᾱ], ορος, ὁ, ἡ,
- obeying men, obedient, A. Ag. 1639.
πειθ·άνωρ, ορος (ὁ, ἡ) [ᾱ] homme obéissant, Eschl. Ag. 1639.
Étym. π. ἀνήρ.
πειθάνωρ, ορος, ion. πειθήνωρ, dem Manne gehorchend, Aesch. Ag. 1639.
πειθάνωρ
πειθ-ά_νωρ, ορος, ὁ, ἡ,
- obeying men, obedient, Aesch.