Logeion | πειθαρχικός

πειθαρχ-ικός, ή, όν,

πειθαρχικός, ή, όν, qui obéit volontiers, obéissant, Arstt. Nic. 1, 13, 18, etc.

Étym. πείθαρχος.

πειθαρχικός -ή -όν [πείθαρχος] goed gehoorzamend.

πειθαρχικός, ή, όν, gern, willig gehorchend ; Arist. eth. 1.13 ; Plut.

πειθαρχικός, ή, όν

Menu