πειθαρχία
πειθαρχία, obedience to command
πειθαρχ-ία, ἡ,
- obedience to command, A. Th. 224, S. Ant. 676, Isoc. 12.115, Pl. R. 538e.
πειθαρχία, ας (ἡ) obéissance, Eschl. Sept. 224 ; Soph. Ant. 676 ; Plat. Rsp. 538e, etc.
Étym. πείθαρχος.
πειθαρχία, ἡ, Gehorsam ; Aesch. Spt. 206 ; Soph. Ant. 672 ; Plat. Rep. VII.538e.
πειθαρχία, ἡ,
- obedience to command, Aesch., Soph.