ἔμποδος
ἔμποδ-ος, ον,
- = ἐμπόδιος, dub. in Ascl. Tact. 2.1.
que constituye un obstáculo
οὐδὲν γὰρ ἔμποδον ἔσται τοῖς ὄπισθεν μαχομένοις
ἔμ·ποδος, ος, ον, c. ἐμπόδιος, Asclép. 2, 1.
que constituye un obstáculo
οὐδὲν γὰρ ἔμποδον ἔσται τοῖς ὄπισθεν μαχομένοις