ἐμπόδισμα
ἐμπόδισμα, impediment, hindrance
ἐμπόδ-ισμα, ατος, τό,
- impediment, hindrance, Pl. Plt. 295b, D. 3.4.
impedimento, obstáculo, estorbo c. dat.
ἂν ἑαυτῷ θεῖτ' ἐμποδίσματα
μηδὲν ἐ. τῷδε ἡμῶν τῷ θείῳ νόμῳ γενέσθαι
οὐδὲν χρῆ τούτου προκεῖσθαι τῶν στέρνων ἐμπόδισμα
ἐστὶν ... ἐ. τῆς αἰσίας ἐμβολῆς
ὧν οὐδὲν ἐπ' ἐμποδίσματι γενέσθαι τοῦ ... κινδυνεῦσαι τελευτᾶν
que nada de lo cual había impedido que corriera riesgo de muerte
ἐμπόδισμα, ατος (τὸ) obstacle, Plat. Pol. 295b ; Dém. 30, 18.
Étym. ἐμποδίζω.
ἐμπόδισμα, τό, das Hindernis, τινός, Plat. Crat. 413d u. A.