διαιρετός
διαιρετός, divided, separated
Could not find διαιρετὰ in Logeion dictionaries.
διαιρετὰ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine nominative singular, feminine vocative singular of διαιρετός
- divided, separated, opp. σύνθετος, X. Cyr. 4.3.20; δ. τυραννίδες, of extreme oligarchies and pure democracies, Arist. Pol. 1312b37.
- b having divisions, ἀμφορεῖς Id. Ath. 68.3.
- 2 divisible, Parm. 8.22; πᾶν συνεχὲς δ. εἰς ἀεὶ διαιρετά Arist. Ph. 231b16, cf. EN 1106a26; opp. ἀδιαίρετος, Id. APo. 92a23; δ. ψυχή Id. de An. 411b27; δ. πλοῖα which can be taken to pieces, D.S. 2.16. Adv. -τῶς Dam. Pr. 174.
- II divided, distributed, μοῖραν γῆς διαιρετὸν νέμειν S. l.c.
- III distinguishable, τύχας οὐ λόγῳ δ. not to be determined by argument, Th. 1.84.
I
1 desunido, separado, descompuesto
op. σύνθετος
ἀμφορεῖς δύο ... διαιρετοί
dos ánforas separadas para las votaciones
2 dividido, distribuido
μοῖραν πατρῴας γῆς διαιρετόν
διαιρεταὶ τυραννίδες
tiranías repartidas ref. a la oligarquía pura y a la democracia extrema
II
1 que se puede dividir, divisible de abstr.
οὐδὲ διαιρετόν ἐστιν, ἐπεὶ πᾶν ἐστιν ὁμοῖον
ψυχή
σύνθετον εἰς ἅπερ (μέρη) καὶ δ.
τριχῇ τὸ στερεὸν δ.
lo sólido es divisible en tresop. ἀδιαίρετος: πᾶν συνεχές
τὴν δὲ ἀρχὴν ἐπ' ἄπειρον διαιρετήν
• subst. τὸ δ. la divisibilidad
op. τὸ ἀδιαίρετον
• mús. la divisibilidad
τῆς ὕλης
• divisible, desmontable en piezas
ποτάμια πλοῖα
ναῦς
2 fig. que se puede definir o determinar
νομίζειν τὰς προσπιπτούσας τύχας οὐ λόγῳ διαιρετάς
III adv. -ῶς
1 de manera indivisible Dam.in Prm.179, Gr.Thaum.Fid.Cap.p.146.18, Felix III Ep.P.p.20.30.
2 de forma diversa
τὴν ἔλλαμψιν ... συναπτομένην δ.
1. gescheiden:
2. deelbaar:
- Idivided, separated, Xen.: distributed, Soph.
- IIdistinguishable, Thuc.