πεῖνα
πεῖνα, hunger, famine
Could not find πεινῶν in Logeion dictionaries.
πεινῶν feminine genitive plural of πεῖνα
πεινῶν present active participle masculine vocative singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle masculine nominative singular of πεινάω
πεῖνα, Ion. πείνη, ης, ἡ,
- hunger, famine, πείνη δʼ οὔ ποτε δῆμον ἐπέρχεται Od. 15.407; πεῖνα (v.l. πείνη ) καὶ δίψα Pl. R. 585a; δίψαν . . καὶ πεῖναν ib. 437d; δίψα καὶ πεῖνα Arist. de An. 414b11; πείνην τε καὶ δίψος Pl. Phlb. 34d; πείνη ib. 31e, Ly. 221a: pl., δίψαι καὶ πεῖναι Arist. Rh. 1389a9.
- 2 metaph., hunger or longing for a thing, διὰ μαθημάτων πείνην Pl. Phlb. 52a. (In nom. and acc. sg. Pl. usu. has πείνη -ην, v. supr.)
πεῖνα, ης (ἡ) faim, besoin de manger, Od. 15, 407 ; joint à δίψα, Plat. Rsp. 437d, 585a ; Arstt. An. 2, 3, 4 ; au pl. Arstt. Rhet. 2, 12, 14 ; fig. désir avide, Plat. Phil. 52a ||
➳ Ion. et vieil att. πείνη, Od. l. c. ; Plat. Phil. 31e, 34d, etc.
Étym. Étymol. obscure.
πεῖνα, ἡ, ion. u. ep. πείνη, welche Form auch Plat. Phil. 31e, Lys. 221a u. sonst sich findet (verwandt mit πένομαι, πένης ?). Hunger, Hungersnot ; Od. 15.407 ; πεῖνα καὶ δίψα, Plat. Rep. IX.585a ; Folgde : auch übertr., heftige Begierde, μαθημάτων, Plat. Phil. 52a.
πεῖνα
- 1hunger, famine, Od., Plat.
- 2metaph. hunger or longing for a thing, Plat.