συγκατάκειμαι
συγκατάκειμαι, to lie with
Could not find συγκατακείμενον in Logeion dictionaries.
συγκατακείμενον present middle participle masculine accusative singular, present middle participle neuter nominative singular, present middle participle neuter vocative singular, present middle participle neuter accusative singular of συγκατάκειμαι
συγκατά-κειμαι, Pass.,
- lie with, of sexual intercourse, ἀνδράσι Ar. Ec. 614 (anap.): abs., Pl. Smp. 191e, Phdr. 255e.
- 2 recline with at meals, δεσπότῃ, of a dog, Gal. 18(1).291: abs., οἱ συγκατακείμενοι the guests, Plu. QConv. 2.660a.
συγ·κατάκειμαι, anc. att. ξυγκατάκειμαι, être couché avec, dat. Ar. Eccl. 614 ; abs. Plat. Conv. 191e, Phædr. 255e ; particul. être couché avec qqn sur un lit de table : οἱ συγκατακείμενοι, Plut. M. 660a, les convives.
συγκατάκειμαι, (κεῖμαι), zugleich mit Einem od. zusammenliegen, Ar. Eccl. 614 ; ὅταν συγκατακέωνται, Plat. Phaedr. 256a, u. öfter.
συγκατάκειμαι
- Pass. to lie with or together, Plat.