συγκαταίρω
συγκαταίρω, to come to land together
συγκατ-αίρω,
- come to land together, Plu. Crass. 20, Lib. Or. 61.4: metaph., αἱ νῖκαι σ. τινὶ εἰς μητρόπολιν Them. Or. 3.42b.
συγ·καταίρω, aborder ensemble ou en même temps, Pol. 1, 52, 6 ; Plut. Crass. 20 ; fig. Thém. 42b.
συγκαταίρω, (αἴρω), mit od. zugleich ankommen, im Hafen, Pol. 1.52.6, l.d.
συγκαταίρω
- to come to land together, Plut.