συγκατακλειστέον
συγκατακλειστέον, one must shut up together
συγκατα-κλειστέον,
- one must shut up together, Gp. 6.2.7.
συγκατακλειστέον, vb. du suiv. Geop. 6, 2, 7.
συγκατακλειστέον, one must shut up together