συντρέχω

συντρέχω, fut. -δρᾰμοῦμαι X. An. 7.6.6: aor. 2 συνέδρᾰμον (v. infr.): pf. -δεδράμηκα PTeb. 48.26 (ii B.C.):—

• run together so as to meet in battle, encounter, Πηνέλεως δὲ Λύκων τε συνέδραμον Il. 16.335; ξιφέεσσι σ. ib. 337; εἰς τὰς χεῖρας σ. Plb. 2.33.5; σ. εἰς χεῖράς τινι Plu. Art. 7: metaph., εἰπὲ τῷ μόρῳ ξυντρέχει say with what death she has met, S. Tr. 880 (lyr.).
• • • 2 assemble, gather together, Hdt. 8.71; ἐς τὴν ὁδόν Id. 2.121.δʹ; εἰς τὴν ἐκκλησίαν Lycurg. 16; run up to the rescue, Plu. Cam. 27; συνδράμετε, Ῥωμαῖοι, Lat. concurrite, POxy. 33 iii 8 (ii A.D.); συνδραμόντων πλειόνων καὶ ἐπιτιμώντων αὐτῷ PLond. 1.106.19 (ii B.C.); ἐξέπεσον ἐκ τῆς ἰδίας, συνδραμόντων ἐπʼ αὐτοὺς τῶν ὁμοεθνῶν, διὰ τὸ παρασπονδῆσαι τοὺς αὑτῶν οἰκείους Plb. 2.7.6; of clouds, gather, Hdt. 1.87; of liquids, κάθυδρος οὗ κρατὴρ μειλιχίων ποτῶν ῥεύματι συντρέχει is mingled with . ., S. OC 160 (lyr.); πρὸς τὴν τῆς ἐκμυζήσεως συναίσθησιν πλεῖον ἐπὶ τοὺς τόπους συντρέχει [τὸ γάλα] Sor. 1.77, cf. Gal. 15.512; ὑπερθοῦ . . ἵνα καὶ τὰ κοῦφά σοι συνδράμῃ wait . . till your jars come in (accumulate), PFlor. 134*.7 (iii A.D.); τῶν ἀργυρίων ὀφλόντων συνδραμεῖν PLips. 64.13 (iv A.D.); ἔλεγεν . . συντρέχειν ἔτη πρὸς τὰ πή said the total amounted to 88 years, UPZ 162v32 (ii B.C.).
    • 3 concur, agree, ἀμφοτέρων ἐς τὠυτὸ αἱ γνῶμαι συνέδραμον Hdt. 1.53; συντρέχειν τοῖς κριταῖς concur in the choice of judges, X. Cyr. 8.2.27; μηκέτι τῆς βουλήσεως συνδραμούσης Alex.Aphr. de An. 73.2.
    • 4 of lines, run together, meet, εἰς μίαν βάσιν E. Fr. 382.12: metaph., δεῖ τινα τέσσαρα συνδραμεῖν εἰς οἴκου σύστασιν Arist. Fr. 182; κατὰ τὴν πρόθεσιν αὐτῷ συντρεχόντων τῶν πραγμάτων Plb. 3.43.11.
    • 5 concur, coincide, of points of time, εἰ μὴ τέρμα συντρέχοι βίου A. Fr. 362; τοῦ . . χρόνου τὸ μῆκος αὐτὸ σ. exactly coincides, E. Or. 1215; εἰς ταὐτὸν τὸ δίκαιον ἅμα καὶ ὁ καιρὸς καὶ τὸ συμφέρον συνδεδράμηκεν D. 17.9, cf. Isoc. 6.68; of symptoms, Sor. 2.8; impers., συντρέχει εἰς ἓν τόδε there is a concurrence in this one point, E. Fr. 580; σ. τινί concur or coincide with, S. Tr. 295; συντρέχει τῇ γνώσει τὸ τερπνόν Epicur. Sent.Vat. 27 (= Metrod. Fr. 47); σ. τῇ διαβολῇ concur in, second, Luc. DMeretr. 10.4, cf. Mitteis Chr. 96.11 (iv A.D.); σ. βασιλῆϊ vie with, AP 7.420 (Diotim.).
    • 6 run together, shrink up, μύες Hp. Fract. 35; τρίχες X. Cyn. 10.17, cf. Arist. GA 782b27; πλεκτάνη σ. εἰς ἑαυτήν Plu. Sollert. 2.978d; χιτῶνος ἐπανισταμένου καὶ . . εἰς ἑαυτὸν σ. (with the respiration) Gal. 8.744; εἰς ἑαυτό, of a tumour, disappear on pressure, Aët. 7.86; συντρέχοντος τοῦ δέρματος διὰ τὴν ἰδίαν μαλακότητα yielding, Antyll. or lleliod. ap. Orib. 45.18.33.
  • II run a race with, τινι Pl. Plt. 266c.
  • • 2 run alongside, X. Cyr. 2.2.9; συμπαίξωμεν συνδράμωμεν Philostr. Ep. 55.
    • 3 run away together, σὺν τοῖς λοιποῖς γεωργοῖς PTeb. l.c. (unless in signf. I.2).

συντρέχω, (τρέχω),
1) zusammenlaufen ; κάθυδρος οὗ κρατὴρ μειλιχίων ποτῶν ῥεύματι συντρέχει, Soph. O.C. 158 ; ἐς τὴν ὁδόν, Her. 2.121.4 ; von Wolken, sich zusammenziehen, 1.87 ; συνδεδράμηκε σχεδὸν ἅπασα ἡ πόλις, Luc. Alex. 13 ; – bes.
   a) im feindlichen Sinne, im Kampfe an einander geraten, συνέδραμον, Il. 16.335, 337, u. in späterer Prosa ; συνδραμόντων ἐπʼ αὐτοὺς τῶν ὁμοεθνῶν, Pol. 2.7.6, u. öfter.
   b) im freundlichen Sinne, übereinkommen, sich vereinigen ; πολλή ʼστʼ ἀνάγκη τῇδε τοῦτο συντρέχειν, Soph. Trach. 294 ; αἱ γνῶμαι συνέδραμον εἰς τωὐτό, Her. 1.53 ; συντρέχειν τοῖς κριταῖς, sich über die Wahl der Richter vereinigen, Xen. Cyr. 8.2.27 ; τοιαύτης συνδραμούσης προθυμίας αὐτῷ, Pol. 8.17.6. – Daher
   c) übertr., übereinstimmen, zusammentreffen, zutreffen ; χρόνου τὸ μῆκος αὐτὸ συντρέχει, Eur. Or. 1215 ; εἰς ταὐτὸ τὸ δίκαιον ἅμα καὶ ὁ καιρὸς καὶ τὸ συμφέρον συνδεδράμηκε, Dem. 17.9 ; οἱ χρόνοι συντρέχουσιν, Pol. 4.2.2, u. öfter.
   d) zusammenlaufen, -schrumpfen, sich krümmen, wie Haare von der Hitze, Xen. Cyn. 10.17.
2) gemeinschaftlich, ebenfalls laufen, Plat. Polit. 266c.

†συντρέχω

[συν- 2.]

3 pl. aor. συνέδραμον.

To rush together in order to encounter each other Il. 16.335, 337.

συντρέχω , aor. 2 συνέδραμον: run or rush together, Il. 16.335 and 337.

συντρέχω fut. -θρέξομαι fut. -δραμοῦμαι aor2 -έδραμον

• • Ito run together so as to meet, to encounter, Il.:—metaph., εἰπὲ τῷ μόρῳ συντρέχει say with what death she has met, Soph.
  • • 2to assemble, gather together, Hdt.; of clouds, to gather, Hdt.; of liquids, to be mingled with, c. dat., Soph.
    • 3to come together, concur, agree, Hdt., Xen.
    • 4to concur, coincide, of time, Eur., Dem.; σ. τινί to concur or coincide with, Soph.
  • IIto run alongside, Xen.