About Report a problem

Menu

immuto

immuto, to change, alter, transform

Could not find immutate in Logeion dictionaries.

immutate Verb: present active imperative 2nd plural, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: perfect passive participle masculine vocative singular of immuto

immutate Adverb, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine vocative singular of immutatus

See immutate in Morpho

immūto (inm-), āvi, ātum, 1 (archaic inf. pres. pass. inmutarier, Ter. And. 275; id. Eun. 225; id. Phorm. 207), v. a. [in-muto], to change, alter, transform.
  • I In gen. (class.): ubi immutatus sum? ubi ego formam perdidi? Plaut. Am. 1, 1, 300 (452): perscrutari ... nos nostri an alieni simus; ne clam quispiam nos imprudentis mmutaverit, Plaut. Mil. 2, 5, 22 (432): adeone homines inmutarier ex amore, Ter. Eun. 225: vultum earum, id. Hec. 369: imperio, potestate, prosperis rebus immutari, Cic. Lael. 15, 54; cf.: me aliquando immutarunt tibi, id. Fam. 5, 8, 2: illi regi amabili Cyro subest ad immutandi animi licentiam crudelissimus ille Phalaris (v. ad), id. Rep. 1, 28: ut ejus orbis (i. e. signiferi) unaquaeque pars alia alio modo moveat immutetque caelum, id. Div. 2, 42, 89: concentus immutatus aut discrepans, id. Rep. 2, 42: temeritas filii comprobavit; verborum ordinem immuta: fac sic: comprobavit filii temeritas, etc., id. Or. 63, 214: nomen immuto, Quint. 8, 6, 28: cum successor aliquid immutat de institutis priorum, Cic. Fl. 14, 33.—
  • II In partic., in rhet.
          • α To put, by metonymy, one word for another: immutata (verba), in quibus pro verbo proprio subicitur aliud, quod idem significet, sumptum ex re aliqua consequenti, etc. ... Ennius Horridam Africam terribili tremere tumultu cum dicit, pro Afris immutat Africam, Cic. Or. 27, 92 sq.; id. de Or. 3, 43, 169.—
          • β E s p.: immutata oratio, allegory, = ἀλληγορία, Cic. de Or. 2, 65, 261.

Saved

Recent