inquiro
inquiro, to seek after, search for
Could not find inquirente in Logeion dictionaries.
inquirente Verb: present active participle neuter ablative singular, Verb: present active participle masculine ablative singular, Verb: present active participle feminine ablative singular of inquiro
- I Lit.: vera illa honestas, quam natura maxime inquirit, Cic. Tusc. 3, 2, 3: omnia ordine, Liv. 22, 7, 11: sedes, Just. 3, 4: inquire in ea quae memoriae sunt prodita, Cic. Leg. 1, 1, 4: de opere, Quint. 3, 11, 21: verborum originem, id. 1, 6, 28: aliquibus inquirenda quaedam mandare, id. 10, 1, 128: vitia (alicujus), Hor. S. 1, 3, 28: quid sit furere, id. ib. 2, 3, 41.—
- II Trop.
- A Jurid., to search for grounds of accusation against one: cum ego diem inquirendi in Siciliam perexiguam postulavissem, Cic. Verr. 1, 2, 6: in competitores, id. Mur. 21: de rebus capitalibus, Curt. 6, 8, 17: inquisitum missi de iis, quorum, etc., Liv. 40, 20, 3.—
- B To search, pry, examine, or inquire into any thing: si quis habet causam celebritatis, in eum quid agat inquiritur, etc., Cic. de Off. 2, 13, 44: nimium inquirens in se, atque ipse sese observans, Cic. Brut. 82, 283: filius ante diem patrios inquirit in annos, to inquire how long his father will live, Ov. M. 1, 148: totum in orbem, id. ib. 12, 63: obstitit oceanus in se simul et in Herculem inquiri, Tac. G. 34.— Hence, inquīsītus, a, um, P. a., searched into or for: res, Liv. 10, 40, 10: corpus magna cum cura inquisitum, searched for, id. 22, 7, 5: istanc rem inquisitam certumst non amittere, not to neglect inquiry, Plaut. Am. 2, 2, 217 (849).— Hence, adv.: inquīsītē, with investigation, thoroughly, Gell. 1, 3, 9; comp., id. 1, 3, 21.
➳ pf. inquisii Paul. Dig. 47, 2, 67 || inquisissent, inquisisse Liv. 22, 7, 11 ; 40, 14, 7.
- 1. opzoeken, zoeken naar (m. acc.) [auctorem; corpus alcis; metaf. veram honestatem];
- 2. onderzoeken, bestuderen, nagaan (m. in m. acc.; acc.; de; m. afh. vr.) [in patrios annos; in se; vitia];
- 3. (jur. t.t.) bewijzen voor een aanklacht verzamelen (tegen: in m. acc.) [in competitores; in Siciliam].
察考。訪问。勘驗。— in id vel in eo 訪問此事。— in eum 察其罪。— nihil de alieno 不多事。無是非。
Suggest a Translation
See an image
- 1 in + quaero, to seek after, search for: corpus funeris causā inquisitum, L.—To search into, examine, investigate, scrutinize: honestas, quam natura maxime inquirit: omnia ordine, L.: vitia tua, H.: rem inquisitam ad consulem detulit, after investigating it, L.: inquirein ea quae, etc.: patrios in annos, how long the father will live, O.: obstitit oceanus in se simul et in Herculem inquiri, Ta.: quid sit furere, H.: Cui placeas, O.: in eum quid agat inquiritur, etc.—In law, to make an investigation, seek grounds of accusation: diem inquirendi postulare: de rebus capitalibus, Cu.: inquisitum missi de iis, quorum, etc., L.
-
…et unde quove sit armento, veri quasi nescia quaerit. Iuppiter e terra genitam mentitur, ut auctor desinat inquiri. Petit hanc Saturnia munus. Quid faciat crudele suos addicere amores, non dare suspectum est. Pudor est…
Ovid, Metamorphoses
-
…est. Inminet exitio vir coniugis, illa mariti ; lurida terribiles miscent aconita novercae ; filius ante diem patrios inquirit in annos. Victa iacet pietas, et virgo caede madentis, ultima caelestum terras Astraea reliquit. Neve foret…
Ovid, Metamorphoses
-
…properas, loca sunt. Moderatius, oro, curre fugamque inhibe ; moderatius insequar ipse. Cui placeas, inquire tamen. Non incola montis, non ego sum pastor, non hic armenta gregesque horridus observo. Nescis ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…more aut lege sit opinio constituta maneatque ad unum omnium firma consensio, intellegi necesse est esse deos, quoniam insitas eorum vel potius innatas cognitiones habemus ; de quo autem omnium natura consentit, id verum esse necesse est ;…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…civium, vos servitutem expetistis. hic vos etiam crudeliores ; huic enim populo ita fuerat ante vos consules libertas insita ut ei mori potius quam servire praestaret. illud vero geminum consiliis Catilinae et Lentuli, quod me domo mea…
Cicero, in Pisonem
-
…inimicissimos huic imperio ac nomini bonis ac fidelibus et sociis et civibus anteferre an vero dubitatis, iudices, quin insitas inimicitias istae gentes omnes et habeant et gerant cum populi Romani nomine sic existimatis eos hic sagatos bracatosque versari ,…
Cicero, pro Fonteio
-
…tantum ad meliorem partem et tractatione differunt, easque ipsas virtutes viderent nos magnificentius appetere et ardentius, habere etiam insitam quandam vel potius innatam cupiditatem scientiae natosque esse ad congregationem hominum et ad societatem communitatemque generis humani, eaque in…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…quam copiose quas sententias colligit, quae verba contorquet ut licere quidvis rhetori intellegas. quae nemo probaret, nisi insitum illud in animis haberemus, omnis bonos interitu suorum quam gravissime maerere oportere. ex hoc evenit, ut in…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…si qua similia. est autem avaritia opinatio vehemens de pecunia, quasi valde expetenda sit, inhaerens et penitus insita, similisque est eiusdem generis definitio reliquarum. offensionum autem definitiones sunt eius modi, ut inhospitalitas sit opinio vehemens…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes