διαμάχη
διαμάχη, a fight, struggle
Could not find διαμάχην in Logeion dictionaries.
διαμάχην Noun: feminine accusative singular of διαμάχη
- a fight, struggle, πρὸς φόβους καὶ λύπας Pl. Lg. 633d, cf. J. BJ 6.2.8 (pl.), Ph. 1.7, al., Plu. Adul. 2.74c, etc.
1 lucha, combate c. πρός y ac. contra
τὴν ἀνδρείαν ... εἶναι πρὸς φόβους καὶ λύπας διαμάχην μόνον
πρὸς τὰ πάθη
• c. περί lucha, combate por
περὶ αὐτῆς τῆς πόλεως
περὶ τὸ ἱερόν
• c. gen. o dat. conflicto, lucha entre varios
γελοίαν ... γίνεσθαι τὴν διαμάχην αὐτῶν
τῶν φύσει ἀντιπάλων ... δ.
τὴν ἐκ φύσεως αὐτῶν διαμάχην
el conflicto que surge de su propia naturaleza
• sin rég.
ἡ ἅμιλλα καὶ δ.
2 sent. dialéctico disputa, controversia
ἐκ τῆς ἄντικρυς διαμάχης
a partir de una controversia directa
• c. περί y gen. disputa, controversia por
γενομένης παρὰ τοῖς φιλοσόφοις περὶ αὐτοῦ διαμάχης