διαπιστέω
διαπιστέω, to distrust utterly
Could not find διαπιστήσαντα in Logeion dictionaries.
διαπιστήσαντα aorist active participle neuter nominative plural, aorist active participle neuter vocative plural, aorist active participle neuter accusative plural, aorist active participle masculine accusative singular of διαπιστέω
- distrust utterly, τινί D. 19.324, Arist. Pol. 1314a17: abs., disbelieve, PSI 4.377.9 (iii B.C.), Aps. Rh. p.287 H.:—Med., mistrust oneself, Plb. 18.46.7.
1 intr. desconfiar c. dat.
εἴ τις ἐμοὶ διαπιστεῖ
ἀλλήλοις
τοῖς περὶ τὸν Εὐμένη
τῇ τύχῃ
τοῖς λεγομένοις
ἀνθρώποις
τὸ πολὺ μέρος τῶν ἀνθρώπων διαπιστούμενον
2 tr. no creer
τοῦτο
διαπιστοῦντες, εἴ τις ἄνθρωπος ... δύναται
• en v. pas. ser increíble
προστιθέασι γὰρ τῷ διαπιστουμένῳ πολλῷ παραδοξότερα
pues añaden cosas demasiado sorprendentes a lo que ya es muy increíbleἡ ἀνάστασις ἂν διηπιστήθη
- to distrust utterly, τινι Dem.