συγκατακαίω
συγκατακαίω, to burn together
Could not find συγκατακαέντων in Logeion dictionaries.
συγκατακαέντων aorist passive participle masculine genitive plural, aorist passive participle neuter genitive plural, aorist passive imperative 3rd plural of συγκατακαίω
συγκατα-καίω, Att. συγκατακάω [ᾱ],
- burn along with a thing, τὰς σκηνάς X. An. 3.2.27, cf. IG 12(2).526a.13 (Eresus, iv B.C.), AP 11.133 (Lucill.):—Pass., to be burnt with, τισι Hdt. 4.69, D.S. 2.28, 19.33.
συγ·κατακαίω, att. -κάω [ᾱ] brûler ensemble ou avec, acc. Xén. An. 3, 2, 27 ; Plut. Fab. 26, Cato mi. 11 ; Luc. Philops. 27 ; avec double rég. : τινά τινι, DS. 19, 33, qqn avec qqn ; au pass. être brûlé avec, dat. Hdt. 4, 69 ; DS. 2, 28.
συγκατακαίω, att. συγκατακάω (s. καίω), mit verbrennen ; Xen. An. 3.2.27 ; συγκατακαῦσαι, Lucill. 77 (XI.133); συγκατακαῆναι τῷ βασιλεῖ, DS. 2.28 ; Luc. Philops. 27.
συγκατακαίω
Attic -κάω
fut. -καύσω
- to burn together or also, τὰς σκηνάς Xen.:—Pass. to be burnt with, τινί Hdt.