About Report a problem

Menu

συγκλείω

συγκλείω, to shut

Could not find συγκλείσαντες in Logeion dictionaries.

συγκλείσαντες aorist active participle masculine nominative plural, aorist active participle masculine vocative plural of συγκλείω

See συγκλείσαντες in Morpho

συγ-κλείω, fut. -κλείσω: Ion. συγ-κληΐω, fut -κληΐσω: old Att. ξυγκλήω, fut. -κλῄσω: Ep. aor. συνεκλήϊσσα Nonn. D. 48.309:—Pass., aor. συνεκλείσθην, old Att. ξυνεκλῄσθην: pf. συγκέκλειμαι Isoc. 15.68, but -εισμαι Men. 670, D.S. 15.63, v.l. in E. Hec. 487; old Att. ξυνκέκλῃμαι, Ion. συγκεκλήιμαι (v. infr.):—
  • shut or coop up, hem in, enclose, Hdt. 4.157, 7.41; ξ. τὴν ἐκκλησίαν ἐς τὸν Κολωνόν Th. 8.67; πρὶν συγκλεῖσαι (sc. τοὺς ἰχθῦς τοῖς δικτύοις) Arist. HA 533b26; αἱ συγκλείουσαι πλευραὶ τὸ στῆθος Id. PA 654b35; σ. τινὰς ἐντὸς τειχῶν Plb. 1.17.8; εἰς πολιορκίαν Id. 1.8.2 (Pass.); σ. [θεοὺς] τῇ ὕλῃ include them in matter, Plu. Def.orac. 2.426b; [ἡ πολεμία] δυνέκλῃε διὰ μέσου shut off and intercepted them, Th. 5.64:—Pass., λίμνη συγκεκληιμένη πάντοθεν ὄρεσι Hdt. 7.129; τὸ στόμα τῶν μητρέων ὑπὸ πιμελῆς -είεται Hp. Aër. 21; σ. εἰς στενὴν ἐντομήν D.S. 1.32; ξυγκεκλῃμένη πέπλοις close muffled, E. Hec. 487.
      • 2 generally, of straits or difficulties, τινὰ εἰς ἀγῶνα Plb. 3.63.3; εἰς τὸν ἔσχατον καιρόν Id. 11.2.10:—Pass., συγκλείεσθαι ὑπὸ τῶν καιρῶν, τῶν πραγμάτων, Id. 2. 60.4, 11.20.7; εἰς χαλεπὸν . . συγκεκλεισμένος βίον ‘cabinʼd, cribbʼd, confined’, Men. l.c.
      • 3 pit against one another, set to fight as in the lists, οἳ σὲ καὶ Ἑρμιόναν ἔριδι . . ξυνέκλῃσαν E. Andr. 122 (lyr.).
      • 4 ὁ συγκλείων,= smith, LXX 4 Ki. 24.14:—Pass., χρυσίον συγκεκλεισμένον ib. 3 Ki. 6.20.
    • II shut close, close, στόμα E. Hipp. 498; ὄμμα Id. Hec. 430, Ion 241; [τὰ βλέφαρα] X. Mem. 1.4.6 (Pass.); ξ. τὰς πύλας Th. 4.67; τὰς θύρας Aeschin. 1.74; τὰς θυρίδας Gal. 16.578: abs., σύγκλῃε shut the doors, Ar. Ach. 1096; σ. τὰ δικαστήρια close the courts, Id. Eq. 1317; τὰ καπηλεῖα Lys. Fr. 1.3; σ. τοὺς ὀφθαλμούς close them up by blows, D. 54.8:—Pass., τὸ δεσμωτήριον συνεκέκλειστο And. 1.48 codd. (συνεκέκλῃτο Sauppe); of bivalve fish, Arist. HA 528a16; of eyebrows, come together, Hp. Loc.Hom. 3; of wounds, Dsc. Ther. 2.
      • 2 intr. in Act., ὥρας ἤδη συγκλειούσης as the season was now closing in, i.e. the days becoming shorter, Plb. 18.7.3, cf. D.S. 10.4; τοῦ καιροῦ συγκλείοντος εἰς χειμῶνα GDI 3087.19 (Chersonesus).
    • III close jointly, συνανοιγόντων καὶ συγκλειόντων IG 1(2).91.17.
    • IV σ. τὰς ἀσπίδας lock their shields, X. Cyr. 7.1.33: hence, abs., close up the ranks, Th. 4.35; τὸ διάκενον καὶ οὐ ξυγκλῃσθέν the part that was not closed up, of a gap in the line, Id. 5.72.
      • 2 connect closely together, τὰ ἀνόμοια ἁρμονίᾳ συγκεκλεῖς θαι Philol. 6; ἐν ἄρθροις συγκεκλῃμένον καλῶς well linked or compacted, E. Ba. 1300; σ. (sc. τὴν πόλιν) εἰς ταὐτόν Pl. Criti. 117e, cf. Ti. 76a, etc.; σ. τὴν ἀρχὴν τῶν ῥηθήσεσθαι μελλόντων τῇ τελευτῇ τῶν προειρημένων Isoc. 12.24, cf. 15.68 (Pass.):—Pass., συγκλεισθήσονται ταῖς τε ἐπιγαμίαις καὶ ἐγκτήσεσι παρʼ ἀλλήλοις X. HG 5.2.19.
    • V conclude, complete, λόγον, διάνοιαν, A.D. Adv. 121.1, Synt. 66.8:—Pass., ib. 11.9.

Saved

Recent