συγκομίζω
συγκομίζω, bring together; mid. collect
Could not find συγκομίζουσιν in Logeion dictionaries.
συγκομίζουσιν present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of συγκομίζω
συγκομ-ίζω,
- carry or bring together, collect, Hdt. 1.21, 2.121.δʹ, 9.80, Th. 7.85:—Med., Hdt. 2.94; bring together to oneself, collect round one, ἰατροὺς ἀρίστους πρὸς αὑτόν X. Cyr. 8.2.24; συγκεκόμισθε κάλλιστον κτῆμα εἰς τὰς ψυχάς you have stored up in your souls, ib. 1.5.12; ὀλίγα τῇ μνήμῃ Luc. Nigr. 10; σ. πρὸς ἐμαυτόν concentrate in myself, X. Cyr. 4.3.17:—Pass., ἐκέατο ἁλέες συγκεκομισμένοι heaped together, Hdt. 8.25: metaph., ἐνταῦθα γάρ μοι κεῖνα συγκομίζεται are gained both at once, S. OC 585.
- 2 of the harvest, gather in, X. Mem. 2.8.3, D.S. 5.68, etc.: freq. in Med., X. An. 6.6.37, etc.:—Pass., of the harvest, ὀργᾷ συγκομίζεσθαι it is ripe for carrying, Hdt. 4.199, cf. PCair.Zen. 225.9 (iii B.C.), PRev.Laws 43.5 (iii B.C.); ἐλαχίστοις πόνοις συγκομίζεται is got in . ., D.S. 1.36.
- II help in burying or cremating, τόνδε τὸν νεκρὸν . . μὴ συγκομίζειν S. Aj. 1048; ἔφθη τὸ σῶμα συγκομισθέν the body was already cremated, Plu. Sull. 38, cf. Ages. 19.
συγ·κομίζω, anc. att. ξυγ·κομίζω (fut. ίσω ; att. ιῶ, ao. συνεκόμισα ; pf. pass. συγκεκόμισμαι)
1 porter ou amener ensemble, Xén. Ages. 1, 21 ; Plut. Ages. 19 ; particul. ramasser, recueillir, récolter, Hdt. 1, 22 ; 2, 121, etc. ; Xén. Mem. 2, 8, 3, etc. ; DS. 4, 82 ; au pass. Hdt. 8, 25 ||
2 amasser, gagner, Soph. O.C. 585 ||
3 porter en terre, inhumer, Soph. Aj. 1048 ; Plut. Syll. 38 ||
Moy. :
1 mener avec soi, Xén. Cyr. 8, 2, 24 ||
2 récolter, recueillir pour soi, Xén. An. 6, 6, 37, etc. ; fig. recueillir : εἰς τὴν ψυχήν, Xén. Cyr. 1, 5, 12, dans son âme ; τῇ μνήμῃ, Luc. Nigr. 10, dans son souvenir.
1. bijeenbrengen, verzamelen, binnenbrengen, binnenhalen, m.n. van de oogst:
2. helpen begraven; begraven.
συγκομίζω, 1) mit od. zugleich zusammentragen, zusammenbringen, einernten. – Pass., τουτέων συγκεκομισμένων καρπῶν, Her. 4.199 ; vgl. Xen. Mem. 2.8.3. ὀπώρας συγκομιζομένης, Plut. Thes. 23. – Med. für sich eintragen, sammeln, Her. 2.94, Xen. An. 6.4.37 ; erlangen, sich aneignen, εἰς τὴν ψυχὴν συγκομίζεσθαι, Cyr. 1.5.13, vgl. 4.3.18 ; συγκεκομισμένος, τῇ μνήμῃ ὀλίγα, Luc. Nigr. 10. – Auch ἰατρούς, zu sich kommen lassen, Xen. Cyr. 8.2.24.
2) zusammen bestatten, σὲ φωνῶ τόνδε τὸν νεκρὸν χεροῖν μὴ συγκομίζειν, Soph. Aj. 1027, τὸ σῶμα συγκομισθέν, Plut. Sull. 38.
2) zusammen bestatten, σὲ φωνῶ τόνδε τὸν νεκρὸν χεροῖν μὴ συγκομίζειν, Soph. Aj. 1027, τὸ σῶμα συγκομισθέν, Plut. Sull. 38.
συγκομίζω
fut. Attic -ιῶ
- Ito carry or bring together, collect, Hdt.:—Mid., with perf. pass., to bring together to oneself, collect, Hdt., Xen.; σ. πρὸς ἑαυτόν to claim as oneʼs own, Xen.:—Pass. to be heaped together, Hdt.; metaph., ταῦτα συγκομίζεται are gained both at once, Soph.
- 2of the harvest, to gather in, store up, house it, in Act. and Mid., Xen.:—Pass., of the harvest, ὀργᾷ συγκομίζεσθαι it is ripe for carrying, Hdt.
- IIto help in burying, Soph.