insolentia
insolentia, unusualness, strangeness, novelty
Could not find insolentiam in Logeion dictionaries.
insolentiam Noun: feminine accusative singular of insolentia
- A being unaccustomed to a thing, unusualness, novelty; with gen. (class.).
- A In gen.: fori, judiciorumque, Cic. Rosc. Am. 31, 88: itineris, Sall. J. 94, 2: loci, Cic. Deiot. 2, 5: voluptatum, id. Cael. 31, 75: disputationis, id. de Or. 1, 22.—
- B Rhet., unusualness, novelty, strangeness, affectedness in the choice of words: orationis, Cic. Brut. 82, 284: verborum, id. de Or. 3, 13, 50: peregrina, id. ib. 12, 45.—In plur.: insolentias verborum a veteribus dictorum respuere, Gell. 13, 21, 22.—
- II Want of moderation, pride, haughtiness, arrogance, insolence: illa tua singularis insolentia, superbia, contumacia, Cic. Verr. 2, 4, 41, § 89; id. ib. 2, 3, 44, § 106; lavish indulgence; opp. continentiam, id. Phil. 9, 6, 13; id. Fam. 9, 20, 1: hominis, id. de Or. 2, 52, 209: modeste insolentiam suam continere, id. Agr. 1, 6, 18: ex secundis rebus, Sall. J. 40, 5: insolentiam alicui obicere, Nep. Epam. 5: gloriae, id. Ag. 5. — Plur.: spiritus a noxiorum insolentiis premitur, Phaedr. 3, epil. 31.
multis vero diebus ob ~iam gradiendi, tali, instar pulpae, molles ipsum claudicare compellebant
suam pretentavit valentiam, diffidens adhuc viribus propter longam gradiendi ~iam
~iis
finitis visitacionis et examinacionum vestrarum processibus, vocatisque ‥ me et senioribus fratribus coram vobis pro correccionibus faciendis de ~iis in visitacione vestra compertis
ipsi tamen multas rapinas et alias ~ias facere non cessarunt
si quis ‥ scaccario, aleis, ~iis ex consuetudine utatur ‥ a ‥ fraternitate ‥ expellatur
unus de custodibus remanebit in choro propter ~ias juvenum confratrum
lupa vestibulum silencium debitum et morosum non observatur ut deberet a ministris ecclesie, sed ibidem sunt communiter ~ie clamorose tempore quo divina celebrantur in choro ‥ que quidem ~ie frequenter impediunt et perturbant devocionem celebrantis(
de insolenc’ in choro et criminibus que de sua natura consilium exigunt et requirunt
prurientes carnalis ~ie motus
caro siquidem ejus se mole pinguedinis enormiter onerasset, nisi quod ventris ~iam jejuniis et exercitio domat
qui ~iis et lasciviis de nocte vacant
ad cumulum firmitatis praevidimus praefatum monasterium apostolicis praerogativis nunc et in perpetuum praemunire, ~iasque tam sacerdotum quam laicorum pariter ab eo inhibere(
animi tui ~iam [vv. ll. olentiam, inolentiam ] jejunii frange fascibus
propter ~iam quorundam palam et probose dictitantium non expedire comiti ut regum secus ac ipsi vellent servaret
quantum ‥ mali ex ~ia proveniat, exemplo ‥ Roboam ‥ sapiens intelligat
[rabies ] petens cerebrum desiccat, adurit, arefacit, ut pro virtute vitium, pro mansuetudine ~ia, pro ratione sequatur insania
ad reprimandum eorum insollenciam
- 1. het ongewone [disputationis];
- 2. ongebruikelijkheid, nieuwheid [verborum; dominatūs];
- 3. overdrijving; verkwisting;
- 4. overmoed, onbeschaamdheid; ➤ ~ capit alqm overmant.
Insolentia armorum et defectus exercitiimilitaris, in Litteris Johannis Franc. Regis ann. 1352. apud Acher. tom. 10. Spicil. 218.
Insolentiæ angariarum, Onera insolita, in Privilegio Ibbonis Archiep. Turon. pro Monasterio S. Martini, apud Mabillon. sæc. 4. Benedict. part. 1. pag. 746. Tullius dixit
Insolentia sermonissimili notione.
Nolentes Universitatem eandem, quam affectibus intrinsecis in sinu nostræ propiciacionis amplectimur, per Insolentiam nostræ provisionis elabi, etc.
- insolens, unusualness, strangeness, novelty: fori iudiciorumque: itineris, S.: voluptatum.—Of language, novelty, strangeness, affectedness: orationis: verborum.—Want of moderation, haughtiness, arrogance, insolence, extravagance: tua singularis: insolentiam suam continere ex secundis rebus, S.: gloriae, N.: in circumscribendis tribunis, Cs.: noxiorum insolentiae, Ph.
-
…et minari interdum ferro, ni sibi obnoxia foret, postremo ferocius agitare, quam solitus erat. At Fulvia insolentiae Curi causa cognita tale periculum rei publicae haud occultum habuit, sed sublato auctore de Catilinae coniuratione, quae quoque…
Sallust, Catilina
-
…erat, et cum metueret ipse poenam sceleris sui summam, metui se volebat ; deinde victoriis divitiisque subnixus exultabat insolentia neque suos mores regere poterat neque suorum libidines. Itaque cum maior eius filius Lucretiae, Tricipitini filiae, Conlatini…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…annus habuit de hac reprehensione plurimum sermonis, credo, propterea quod tibi hominum iniuriae, quod avaritia, quod insolentia praeter opinionem accidebat et intolerabilis videbatur, secundus autem multo lenior, quod et consuetudo et ratio et, ut…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…memoriae Academiae Wilhelmae Argentinensis iisque quorum in ea usus sum docta consuetudine. vidi illam ac sensi hostium fraude et insolentia turpiter oppressam ; non est mortua sed dormit. Scr. Hammaburgi m. Octobri a. MCMXXI. SIGLA…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…Ergo etiam illud vides, de quo progrediente oratione plura me dicturum puto, Tarquinio exacto mira quadam exultasse populum insolentia libertatis ; tum exacti in exilium innocentes, tum bona direpta multorum, tum annui consules, tum demissi populo…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…capiunt angustiae pectoris tui, non recipit levitas ista, non egestas animi ; non infirmitas ingeni sustinet, non insolentia rerum secundarum tantam personam, tam gravem, tam severam. Seplasia me hercule, ut dici audiebam, te…
Cicero, in Pisonem
-
…substravit libidini suae cave putes autem mare ullum aut flammam esse tantam, quam non facilius sit sedare quam effrenatam insolentia multitudinem, tum fit illud, quod apud Platonem est luculente dictum, si modo id exprimere Latine potuero ;…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…vitiis atque peccatis, tum, si erunt honestiora atque graviora, tamen non esse tanta illa merita, quantam insolentiam hominis quantumque fastidium ; ad sedandum autem, magno illa labore, magnis periculis esse parta nec ad suum commodum…
Cicero, de Oratore
-
…cursu rei p. sum voce revocatus, numquam per M. Antonium quietus fui ; cuius tanta est non insolentia nam id quidem vulgare vitium est sed immanitas, non modo ut vocem sed ne vultum quidem liberum possit ferre…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…si indormierimus huic tempori, non modo crudelem superbamque dominationem nobis sed ignominiosam etiam et flagitiosam ferendam esse. Nostis insolentiam Antoni, nostis amicos, nostis totam domum. libidinosis, petulantibus, impuris, impudicis, aleatoribus, ebriis…
Cicero, Philippicae