Logeion | διαιτητικός

δῐαιτ-ητικός, ή, όν,

of or for diet: ἡ δ. (sc. τέχνη) dietetics, Hp. Acut.(Sp.) 54; τὸ δ. μέρος τῆς ἰατρικῆς Plb. 12.25d. 3, Gal. Thras. 33; also of persons, δ. ἰατρός ib. 24.
- II (δίαιτα IV) λόγος δ. critical discussion, Str. 10.2.24.
- III -κόν, τό, decision of an arbitrator, PLips. 43.5 (iv A.D.).

1 medic. dietético τὸ δ' ἑξῆς (μέρος τῆς ἰατρικῆς) δ. Plb.12.25d.3, δ. ἰατρός dietista, médico especializado en el régimen alimenticio Gal.5.846, Scrib.Larg.200

• subst. ἡ δ. la dietética como una parte del tratamiento médico, Hp.Acut.(Sp.) 54, Scrib.Larg.200, D.L.3.85, Cael.Aur.TP 2.12.145, Cels.1 proem.9, tb. τὸ δ.: τρίτον ἄλλο μόριον ἰάσεως ... τὸ δ. Gal.5.869, Περὶ διαίτης ἢ διαιτητικόν tít. de una obra de Demócrito, D.L.9.48.

2 de arbitraje, arbitral νόμος IG 2².179a.8 (IV a.C.), λόγος δ. palabra mediadora Str.10.2.24

• subst. τὸ δ. arbitraje, sentencia arbitral, PLips.43.5 (IV d.C.).

διαιτητικός, ή, όν :

1 qui concerne le genre de vie ; ἡ διαιτητική (s. e. τέχνη) Hpc. 405, 42, la diététique, la science des prescriptions hygiéniques ||

2 d’arbitrage, d’arbitre, Str. 461.

Étym. διαιτάω.

διαιτητικός -ή -όν [διαιτάω] dieet-.

διαιτητικός, 1) zur Lebensweise, bes. zur Diät gehörig ; ἡ διαιτητική, sc. τέχνη, die Lehre von der Lebensweise in medizinischer Hinsicht, Hippocr.
2) schiedsrichterlich, λόγος Strab. X p. 461.

Menu

Word wheel

διαιτητικός

Saved

Recent