δυσαίνητος
δυσαίνητος, of ill fame
δῠσ-αίνητος, ον,
- of ill fame, Orph. A. 1340.
difícil de aprobar o alabar
ὑμεναῖοι
de Medea
δυσ·αίνητος, ος, ον [ῠ] au renom funeste, Orph. Arg. 1337 dout.
Étym. δ. αἰνέω.
δυσαίνητος, übel berüchtigt, Orph. Arg. 1337, wo aber Ruhnk. δυσάντητος vermutet.