καταιθαλόω
καταιθαλόω, to burn to ashes
Could not find καταιθαλώσῃ in Logeion dictionaries.
καταιθαλώσῃ aorist middle subjunctive 2nd singular, aorist active subjunctive 3rd singular, future middle indicative 2nd singular of καταιθαλόω
καταιθᾰλόω,
- burn to ashes, δόμους . . καταιθαλώσω A. Fr. 160; ὃν Ζεὺς κεραυνῷ πυρπόλῳ καταιθαλοῖ E. Supp. 640; Μίμαντα πυρί Id. Ion 215 (lyr.); σῶμα καὶ δόμων περιπτυχὰς κ. Ar. Av. 1242, cf. 1248; γαῖαν Lyc. 1376: metaph., of love, καταιθαλώσεις τῶν νεωτέρων τινά Ar. Av. 1261:—Pass., [Τροίας] πυρὶ κατῃθαλωμένης E. Tr. 60; ὑπʼ ἀσβόλου κατῃθαλωμένος all burnt and sooty, Luc. DDeor. 8[5].4, cf. Artem. 2.10; ἱερῶν-ουμένων Hp. Ep. 27.
κατ·αιθαλόω-ῶ [θᾰ] :
1 noircir de fumée, de suie, acc. Luc. D. deor. 5, 4 ||
2 réduire en fumée, en cendres, acc. Eschl. (Ar. Av. 1248) ; Eur. Suppl. 640.
καταιθαλόω, ganz zu Ruß, zu Asche brennen ; δόμους Aesch. frg. 148 ; Ar. Av. 1242, 1248 ; übertr., entflammen, 1261 ; ὃν Ζεὺς κεραυνῷ πυρπόλῳ καταιθαλοῖ Eur. Suppl. 640 ; Ion 215 ; πόλεως πυρὶ κατῃθαλωμένης Troad. 60 ; γαῖαν Lycophr. 1376 ; in Prosa, Luc. D.D. 5.4 ὑπὸ τῆς ἀσβόλου κατῃθαλωμένος, mit Ruß geschwärzt ; Artemid. 2.10.
καταιθαλόω
fut. ώσω
- to burn to ashes, Eur., Ar.:— Pass., Τροίας πυρὶ κατῃθαλωμένης Eur.