καταινέω
καταινέω, to agree to
Could not find καταινέουσι in Logeion dictionaries.
καταινέουσι present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of καταινέω
καταιν-έω, poet. aor.1 -ησα Pi. (v. infr.):—
- agree to a thing, approve of it, opp. ἀναίνομαι, c. acc. rei, Hdt. 4.80, 6.62; κ. [τι] ἐπί τινι to agree to it on conditions, Id. 3.53: c. dat. rei, Th. 4.122: abs., οὐ καταινέσαμεν ἀλλὰ ἀπειπάμεθα Hdt. 9.7.αʹ.
- 2 agree, promise to do, c. aor. inf., γάμον μεῖξαι Pi. P. 4.222: c. fut. inf., καταίνεσον μή ποτε προδώσειν S. OC 1633, cf. 1637; also τοῦτον κ. βασιλέα σφίσι εἶναι agree that he should be king, Hdt. 1.98; κ. τινὰ ταγόν (sc. εἶναι) AP 9.98 (Stat. Flacc.).
- 3 grant, promise, τοῦτʼ ἐμοὶ πόλις τὸ δῶρον . . κατῄνεσεν S. OC 432, cf. Ichn. 158; esp. promise in marriage, betroth, παῖδά τινι E. IA 695, cf. Plu. Pomp. 47; κ. πρὸς γάμον Nic.Dam. 10 J.
κατ·αινέω-ῶ (impf. κατῄνουν, f. καταινέσω, ao. κατῄνεσα)
1 approuver, consentir, abs. Hdt. 9, 7 ; τι, Hdt. 9, 34 ; ἐπί τινι, Hdt. 3, 53 ; τινι, Thc. 4, 122, à qqe ch. ; avec l’inf. Hdt. 1, 98, à ce que qqe ch. soit ||
2 p. suite, promettre, accorder ; τινί τι, Soph. O.C. 432 (vulg. κατήνυσεν) qqe ch. à qqn ; avec un inf. fut. (Soph. O.C. 1633) ou ao. (Pd. P. 4, 395) promettre de faire qqe ch. ; particul. accorder (une fille) en mariage, Eur. I.A. 695 ; Plut. Pomp. 47 ||
➳ Ao. dor. κατῄνησα, Pd. P. 4, 395.
1. goedkeuren, met ... instemmen, in ... toestemmen, met acc.:
2. toezeggen, beloven:
καταινέω, (αἰνέω), zustimmen, Beifall geben, billigen ; οὐ καταινέσαμεν ἀλλʼ ἀπείπαμεν Her. 9.7.1 ; ταῦτα 9.34 ; ἐπί τινι 3.53 ; c. inf., καταινέουσι βασιλέα σφίσι εἶναι 1.98 ; τινί Thuc. 4.122 ; – bewilligen, versprechen, zusagen ; καταίνησάν τε κοινὸν γάμον μῖξαι Pind. P. 4.222 ; Aesch. Ch. 695 ; καταίνεσον μή ποτε προδώσειν τάσδε Soph. O.C. 1620 ; κατῄνεσεν τάδʼ ὅρκιος δράσειν ξένῳ 1633 ; ὅτῳ παῖδα κατῄνεσας Eur. I.A. 695, wem du die Tochter zugesagt ; Καιπίωνι τὴν θυγατέρα Plut. Pomp. 47 ; – ταγόν τινι, Einen zum Anführer erklären, Statil. Flacc. 9 (IX.98).
καταινέω
- 1agree c. inf. καταίνησάν τε κοινὸν γάμον γλυκὺν ἐν ἀλλάλοισι μεῖξαι P. 4.222
καταινέω
fut. έσω
poet. ήσω
- 1to agree to a thing, approve of it, c. acc. rei, Hdt.; also c. dat. rei, Thuc.
- 2to agree or promise to do, c. inf., Pind., Soph.; also, κ. τοῦτον βασιλέα σφίσι εἶναι to agree that he should be king, Hdt.
- 3to grant, promise, Soph.: to promise in marriage, betroth, Eur.