καθάπτω

καθάπτω, Ion. κατ-,

• fasten or fix on, put upon, καθῆψεν ὤμοις . . ἀμφίβληστρον S. Tr. 1051; κ. τι ἀμφί τινι E. Ion 1006; τι ἐπί τι X. Cyn. 6.9; τι εἴς τι Plb. 8.6.3; τι ἔκ τινος Plu. QConv. 2.647e; ἄγκυραν καθάψας having made it fast, Philem. 213.10; τὰ ὀστέα καθάπτει τὰ νεῦρα Arist. Spir. 483b31:—Med., κισσὸν ἐπὶ κρατὶ καθάπτεσθαι Theoc. Ep. 3.4:— Pass., βρόχῳ καθημμένος S. Ant. 1222, cf. Theoc. Adon. 11.
• • • 2 equip by fastening or hanging on, in Med., σκευῇ σῶμʼ ἐμὸν καθάψομαι E. Rh. 202, cf. AP 9.19 (Arch.):—Pass., νεβρίνῃ καθημμένος δορᾷ with a fawn-skin slung round him, S. Ichn. 219; καθημμένοι νεβρίδας Str. 15.1.71.
    • 3 intr., attach itself, εἴς τι, πρός τι, Arist. HA 514b30, 515a3; later = II.5, fasten upon, τῆς χειρός τινος Act.Ap. 28.3, cf. Poll. 1.164.
  • II used by Hom. only in Med., καθάπτεσθαί τινα ἐπέεσσι, in good or bad sense, as, σὺ τόν γʼ ἐπέεσσι καθάπτεσθαι μαλακοῖσι do thou accost him . ., Il. 1.582; μαλακοῖσι καθαπτόμενος ἐπέεσσιν Od. 10.70; μειλιχίοις ἐπέεσσι κ. 24.393; but also ἀντιβίοις ἐπέεσσι καθαπτόμενος assailing . ., 18.415, 20.323; χαλεποῖσι κ. ἐπέεσσι Hes. Op. 332: without a qualifying Adj., accost, assail, ἐπέεσσι καθάπτετο θοῦρον Ἄρηα Il. 15.127, cf. Od. 2.240; without ἐπέεσσι, γέροντα καθαπτόμενος προσέειπεν 2.39, cf. 20.22, Il. 16.421.
  • • 2 after Hom., c. gen., upbraid, Hdt. 6.69, Th. 6.16, Pl. Cri. 52a, X. HG 1.7.4: abs., Th. 6.82.
    • 3 in military sense, attack, καθαψάμενοι τῆς οὐραγίας Plb. 1.19.14.
    • 4 appeal to, θεῶν . . καταπτόμενος appealing to them, Hdt. 6.68; Δημαρήτου καὶ ἄλλων μαρτύρων Id. 8.65.
    • 5 lay hold of, τυραννίδος Sol. 32.3; βρέφεος χείρεσσι Theoc. 17.65; τῆς θαλάσσης take to the sea, Philostr. VA 3.23: Act., καθάπτων τοῦ τραχήλου Arr. Epict. 3.20.10 (cf. I.3).
    • 6 to be sensitive in respect of, ψόφου Hp. Prorrh. 1.16.

καθάπτω, anknüpfen ; τὴν μὲν βρόχῳ μιτώδει σινδόνος καθημμένην κατείδομεν, aufgeknüpft, Soph. Ant. 1207 ; καθῆψεν ὤμοις τοῖς ἐμοῖς Ἐρινύων ὑφαντὸν ἀμφίβληστρον, er schlang um meine Schultern das Netz, Trach. 1040 ; δρυῒ καθῆψεν ἔντεα Diosc. 13 (VII.430); in Prosa, καθάπτων τοὺς περιδρόμους ἐπὶ τὴν γῆν Xen. Cyn. 6.9 ; τὰς πρώρας εἰς ἀκίνητον Pol. 8.8.3 ; – anlegen, anziehen, im med., σκευῇ πρεπόντως σῶμʼ ἐμὸν καθάψομαι Eur. Rhes. 202 ; μίτραις κῶλα καθαψάμενος Archi. 24 (IX.19); übertr., καθηψάμην τυραννίδος Sol. bei Plut. Sol. 14 ; so adj. verb., θύρσοισι καὶ νεβρῶν δοραῖς καθαπτός Eur. bei Ar. Ran. 1212, was Suid. ἐνδεδυμένος erkl. – Aber καθαπτὸν ὄργανον ist ein Instrument, das durch Berührung gespielt, geschlagen wird, Ath. IV.174c. – Im NT = καθάπτομαι ; τόξου καθάψαι Poll. 1.164. – Auch intr., εἴς τι, bis wohin reichen, Arist. H.A. 3.4.

καθάπτω

[καθ-, κατα- 5.]

In mid., to address, accost: γέροντα καθαπτόμενος προσέειπεν Od. 2.39. Cf. Il. 1.582, Il. 15.127, Il. 16.421: Od. 2.240, Od. 3.345, Od. 10.70, Od. 18.415=Od. 20.323, Od. 20.22, Od. 24.393.

καθάπτω Ionic κατ fut. ψω

• • Ito fasten, fix or put upon, τί τινι Soph.; so, κ. τι ἀμφί τινι Eur.; ἐπί τι Xen.:—Pass., βρόχῳ καθημμένος (perf. part.) fastened with a halter, i. e. hung, Soph.
  • • 2to dress, clothe, in Mid., σκευῇ σῶμʼ ἐμὸν καθάψομαι Eur.
    • 3intr. in sense of Mid. (II), to lay hold of, τινός NTest.
  • IIMid., καθάπτεσθαί τινα ἐπέεσσι, in good or bad sense, as, σὺ τόν γʼ ἐπέεσσι καθάπτεσθαι μαλακοῖσι or μειλιχίοις do thou accost or address him with gentle words, Hom.; or, ἀντιβίοις ἐπέεσσι καθαπτόμενος assailing or attacking . ., Od.: also without qualifying words, to accost or assail, γέροντα καθαπτόμενος προσέειπεν Od.
  • • 2c. gen. to assail, attack, upbraid, Hdt., Attic;—also, like Lat. antestari, θεῶν καταπτόμενος appealing to them, Hdt.
    • 3to lay hold of, τυραννίδος Solon.; βρέφεος Theocr.