κωλυτικός
κωλυτικός, preventive
Could not find κωλυτικώτερον in Logeion dictionaries.
κωλυτικώτερον masculine accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative, neuter accusative singular comparative of κωλυτικός
κωλῡ-τικός, ή, όν,
- preventive, τινος of a thing, X. Mem. 4.5.7 (Comp.), Arist. Rh. 1362a29, EN 1096b12, Thphr. Ign. 45, Epicur. Ep. 2 p.52 U., Porph. Abst. 2.47: abs., in Astrol., ἀστὴρ ἄπρακτος καὶ κ. Vett.Val. 178.30.
κωλυτικός, ή, όν [ῡ] capable d’empêcher, gén. Arstt. Rhet. 1, 6, 2 ||
Cp. -ώτερος, Xén. Mem. 4, 5, 7.
Étym. κωλύω.
κωλυτικός, [ῡ], zum Verhindern, Hemmen geschickt, geeignet ; τὰ κωλυτικὰ τῶν ἐναντίων Arist. rhet. 1.6 ; τῆς φθορᾶς anim. 1.1 ; Sp.; – Kompar., τοῦ δʼ ἐπιμελεῖσθαι οἴει τι κωλυτικώτερον ἀκρασίας εἶναι Xen. Mem. 4.5.7.
κωλυτικός
κωλῡτικός, ή, όν
- preventive, Xen. from κωλύω