δυσημής
δῠσ-ημής, ές,
- = δυσεμής, Hp. Aph. 4.7.
que vomita con dificultad Hp.l.c., Orib.8.1.40, cf.
δυσ·ημής, ής, ές [ῠ] c. δυσεμής, Hpc. Aph. 1249.
δυσημής, (ἐμέω), Hippocr., = δυσεμής.
que vomita con dificultad Hp.l.c., Orib.8.1.40, cf.