δυσκατάλλακτος
δυσκατάλλακτος, hard to reconcile
Could not find δυσκατάλλακτον in Logeion dictionaries.
δυσκατάλλακτον feminine accusative singular, masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of δυσκατάλλακτος
δῠσ-κατάλλακτος, ον,
- hard to reconcile, Plu. Lib.educ. 2.13d, Ath. 14.625b.
reacio a la reconciliación
θυμοῦ πλήρεις, δυσκατάλλακτοι, φιλόνεικοι
• neutr. subst. τὸ δ. la poca predisposición a la reconciliación
τό γε δυσμενὲς καὶ τὸ δ.
δυσ·κατάλλακτος, ος, ον [κᾰ] litt. dont on ne peut changer les dispositions, intraitable, Plut. M. 13d ; Ath. 625b.
Étym. δ. καταλλάσσω.
δυσκατάλλακτος, schwer auszusöhnen od. zu begütigen, Ath. XIV.625b.