δυσκαταμάθητος
δυσκαταμάθητος, hard to learn
Could not find δυσκαταμάθητον in Logeion dictionaries.
δυσκαταμάθητον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of δυσκαταμάθητος
δυσκατα-μάθητος [μᾰ], ον,
- hard to learn or understand, Isoc. 10.11, Pl. Plt. 303d (Comp.), D.H. Th. 9. Adv. -μαθήτως, ἔχειν Isoc. 2.33.
1 difícil de reconocer
ἰδέαι καὶ καιροί
(de los discursos)
• difícil de entender
λόγος
πράγματα
2 adv. -ως con dificultad de reconocimiento
(οἱ καιροί) δ. ἔχουσιν
es difícil darse cuenta de la ocasión adecuada
δυσ·καταμάθητος, ος, ον [ᾰᾰᾰ] difficile à apprendre ou à comprendre, Isocr. 210b ; DH. Thuc. 9 ||
Cp. -ότερος, Plat. Pol. 303d.
Étym. δ. καταμανθάνω.
δυσκαταμάθητος, schwer zu erlernen, zu begreifen, Kompar., Plat. Polit. 303d u. Folgde.
• Adv., δυσκαταμαθήτως ἔχειν Isocr. 2.33.
• Adv., δυσκαταμαθήτως ἔχειν Isocr. 2.33.
δυσκαταμάθητος
δυσ-καταμάθητος, ον
καταμανθάνω
- hard to learn or understand, Isocr. adv., -τως ἔχειν Isocr.